کفپوش SPC اغلب به عنوان یک راه حل کف سازی آسان توصیف می شود. ضد آب، سفت و سخت، از نظر ابعادی پایدار است و نصب آن با قفل کلیک می تواند بسیار سریعتر از سیستم های کفپوش سنتی باشد.

اما یک قسمت از نصب وجود دارد که باید به آن توجه بیشتری شود:

طبقه زیرین.

یک کفپوش SPC خوب همچنان به سطح خوبی در زیر آن نیاز دارد.

اگر کف زیرین ناهموار، مرطوب، آلوده، ناپایدار یا از نظر ساختاری نامناسب باشد، ممکن است مشکلات در نهایت در کف تمام شده ظاهر شوند. بسته به موقعیت، این می تواند به معنای حرکت، جدا شدن تخته، آسیب به لبه، تلگراف، کمانش یا سایر خرابی های نصب باشد.

به همین دلیل است که نصب حرفه ای SPC با باز کردن اولین کارتن کفپوش، پروژه را آغاز نمی کند. همه چیز با بررسی آنچه در زیر است شروع می شود.

---

چرا آماده سازی کف زیرین برای کفپوش SPC مهم است؟

کفپوش SPC دارای یک هسته کامپوزیت سفت و سخت است. این سفتی به آن مقاومت عالی در برابر فرورفتگی می دهد و به حفظ شکل خود در طول استفاده معمولی کمک می کند.

با این حال، استحکام همچنین به این معنی است که کفپوش نمی تواند هر نقص زیر آن را تحمل کند.

به کف زیرین به عنوان پایه و اساس نصب فکر کنید.

یک نقطه برآمده کوچک، بخش شل یا مشکل رطوبت ممکن است زمانی که کف زیرین در معرض دید قرار می گیرد، جدی به نظر نرسد. با این حال، هنگامی که تخته های SPC روی آن نصب می شوند، کف تمام شده می تواند این مشکلات را بسیار بیشتر نمایان کند.

بنابراین مراجع نصب مکرراً بر همان الزامات اساسی تأکید دارند:

قبل از اینکه کفپوش SPC پایین بیاید، سطح زیرین باید صاف، تمیز، خشک و از نظر ساختاری سالم باشد.

و یک سوء تفاهم رایج دیگر وجود دارد:

کفپوش ضد آب نیست واقعاً به معنای شرایط کف زیرین ضد رطوبت

کفپوش SPC به خودی خود ضد آب است، اما کفپوش نباید به عنوان یک مانع رطوبتی برای سازه ساختمان در نظر گرفته شود.

رطوبت بیش از حد زیر کف هنوز هم می تواند به قالب، فشار هیدرواستاتیک و سایر مشکلات مربوط به بستر کمک کند. بنابراین مراجع نصب نیاز به شناسایی و اصلاح مسائل رطوبت و pH در بتن قبل از نصب دارند.

بنابراین هنگامی که یک نصاب می گوید 'کف ضد آب است'،   این هرگز نباید به این معنی باشد که 'نیازی نیست سطح زیرین را از نظر رطوبت بررسی کنیم.'

---

چه چیزی آماده سازی کف زیرین SPC را متفاوت می کند؟

اصل اساسی منحصر به SPC نیست.

لمینت، چوب مهندسی شده، LVT و سایر سیستم های کفپوش نیز نیاز به بستر مناسب دارند. اما روش آماده سازی می تواند متفاوت باشد زیرا هر سیستم کف سازی دارای ساخت، روش های نصب و تحمل حرکت زیرلایه متفاوت است.

برای SPC، یکی از ویژگی های مهم این است که بسیاری از محصولات برای نصب شناور طراحی شده اند و از یک سیستم قفل کلیک سفت و سخت استفاده می کنند. بسته به دستورالعمل سازنده، برخی از محصولات SPC را نیز می توان با روش های چسبنده نصب کرد.

این باعث ایجاد چندین تفاوت عملی می شود.

1. SPC به همان نوع لایه زیرین نرم مانند کف های شناور سنتی نیاز ندارد

برخی از سیستم های کفپوش از لایه های زیرین نسبتاً ضخیم یا نرم برای جبران بی نظمی های جزئی یا ایجاد بالشتک استفاده می کنند.

که نباید به طور خودکار به SPC منتقل شود.

مرجع RFCI به طور خاص هشدار می دهد که یک لنت بیش از حد ضخیم یا نرم می تواند حرکت عمودی بیش از حد را امکان پذیر کند، که ممکن است به آسیب لبه یا جدا شدن تخته کمک کند. در جایی که یک پد کاهش دهنده صدا اضافی مجاز است، باید الزامات مشخص شده محصول را برآورده کند.

برای محصولات SPC با یک پد متصل، افزودن یک لایه دیگر در زیر آن معمولاً ضروری نیست، مگر اینکه دستورالعمل‌های نصب سازنده به طور خاص اجازه دهد.

2. مسطح بودن بیش از صاف به نظر رسیدن کف اهمیت دارد

یک کف زیرین ممکن است برای چشم قابل قبول به نظر برسد در حالی که هنوز تنوع زیادی دارد.

بنابراین، آماده سازی حرفه ای شامل بررسی واقعی سطح با خطوط مستقیم، سطوح یا سایر تجهیزات اندازه گیری مناسب است.

یک راهنمای نصب RFCI SPC حداکثر تغییرات را در حدود 3.2 میلی متر در 1.8 متر یا 5 میلی متر در 3 متر، همراه با محدودیت در شیب و شکاف های زیر طبقه مشخص می کند.

تحمل دقیق همیشه باید از دستورالعمل های نصب برای محصول SPC خاص باشد.

3. ممکن است گاهی اوقات کف‌پوش‌های موجود باقی بمانند، اما هر طبقه‌ای مناسب نیست

SPC گاهی اوقات می تواند بر روی یک طبقه سخت موجود نصب شود.

به‌عنوان مثال، این مرجع کفپوش‌های انعطاف‌پذیر خاص، وینیل بدون بالشتک، ترازو، کاشی‌های سرامیک و کاشی‌های سنگی را می‌دهد، مشروط بر اینکه سطح موجود تمیز، مسطح، خشک، ایمن و از نظر ساختاری سالم باشد. خطوط گروت و سایر فرورفتگی ها ممکن است نیاز به پر کردن داشته باشند.

اما فرش، وینیل با پشت کوسن، کف‌های شل، لمینت و سایر کف‌های شناور نمونه‌هایی از زیرلایه‌هایی هستند که ممکن است به جای پوشاندن نیاز به برداشتن داشته باشند.

'آیا می توان SPC را روی یک طبقه موجود نصب کرد؟' یک سوال بله یا خیر ساده نیست.

وضعیت و ساخت و ساز طبقه موجود موضوع.

---

بررسی طبقه زیرین: چه چیزی باید بررسی شود؟

یک نصاب حرفه ای باید به جای بررسی اینکه آیا کف 'مسطح به نظر می رسد' به نصب از چندین زاویه نگاه کند.

یک راه مفید برای فکر کردن در مورد فرآیند آماده سازی این است:

سایت → زیرزمین → رطوبت → صافی → تمیزی → تعمیر → بازرسی نهایی → نصب

هر مرحله به یک سوال متفاوت پاسخ می دهد.

1. آیا محل کار آماده است؟

قبل از رسیدن کفپوش، کارهای ساختمانی که رطوبت ایجاد می کند - مانند رنگ آمیزی، دیوارهای خشک، بتن، بنایی و لوله کشی - باید تکمیل و خشک شوند.

محل نصب نیز باید محصور باشد و دما کنترل شود. یک مرجع RFCI یک محیط تقریباً 16-27 درجه سانتیگراد با رطوبت نسبی 30-60٪ برای حداقل پنج روز قبل از تحویل، در حین نصب و پس از آن مشخص می کند.

الزامات زیست محیطی دقیق باید از راهنمای فعلی سازنده کفپوش پیروی کند.

2. آیا کف زیرین از نظر ساختاری سالم است؟

سطح نباید بیش از حد خم شود، تحت بارگذاری معمولی حرکت نکند.

برای کف های زیرین چوبی، تخته های شل و جیرجیر قبل از نصب باید تعمیر شوند. مرجع همچنین محدودیت های رطوبت و الزامات ساختاری را برای بسترهای چوبی مشخص می کند.

اگر خود بستر ناپایدار است، صرفاً قرار دادن SPC روی آن مشکل اساسی را حل نمی کند.

3. آیا به اندازه کافی صاف است؟

برای شناسایی موارد زیر از یک خط مستقیم یا روش دیگر اندازه گیری استفاده کنید:

• نقاط مرتفع

• نقاط کم

• افسردگی ها

• ترک ها

• شیارها

• شیب بیش از حد

• شکاف ها یا اتصالاتی که می توانند بر نصب تاثیر بگذارند

ممکن است نیاز به برداشتن لکه‌های بالا باشد، در حالی که نواحی پایین و سایر نواقص ممکن است به یک ترکیب مناسب وصله یا تراز کننده نیاز داشته باشند.

هدف لزوماً تراز کردن کامل هر بستر نیست.

سوال مهمتر این است که آیا برای سیستم کفپوش SPC به اندازه کافی صاف و پایدار است یا خیر.

4. آیا کف زیرین خشک است؟

این امر به ویژه برای بتن اهمیت دارد.

آزمایش رطوبت و قلیائیت باید روی بسترهای بتنی انجام شود و مرجع آزمایش رطوبت ASTM F2170 یا ASTM F1869 را همراه با آزمایش pH ASTM F710 مشخص می کند.

محدودیت های قابل قبول به سیستم کفپوش خاص و روش نصب بستگی دارد.

تصور نکنید که یک دال بتنی قدیمی به طور خودکار به اندازه کافی خشک می شود، زیرا به نظر خشک می رسد.

5. آیا سطح تمیز است؟

گرد و غبار، گریس، موم، رنگ، روغن، باقی مانده چسب قدیمی و سایر آلاینده ها می توانند در نصب اختلال ایجاد کنند.

بنابراین یک بستر آماده شده باید قبل از نصب کفپوش کاملاً تمیز شود.

برای کفپوش‌های ارتجاعی موجود و چسب‌های قدیمی، روش‌های حذف نیز نیاز به مراقبت ویژه دارند. راهنمای RFCI در مورد ایجاد مزاحمت مکانیکی برخی کفپوش های انعطاف پذیر یا مواد چسبنده موجود هشدار می دهد زیرا ممکن است حاوی مواد خطرناک باشند.

---

ابزارهایی برای تهیه SPC زیر کف

ابزار دقیق بسته به شرایط و نوع بستر متفاوت است، اما یک نصاب حرفه ای ممکن است به موارد زیر نیاز داشته باشد:

• متر نواری

• مستقیم

• ابزار بررسی صافی سطح یا مناسب

• خط مداد و گچ

• رطوبت سنج برای چوب

• تجهیزات تست رطوبت بتن

• تجهیزات تست pH در صورت نیاز

• جارو یا جاروبرقی

• اسکراپر

• ابزارهای وصله یا تراز کردن مناسب

• ترکیب تسطیح مناسب

• چاقوی کاربردی

• تجهیزات حفاظت فردی

برای نصب کفپوش، ابزارهای ذکر شده معمولاً شامل اسپیسرها، پتک لاستیکی، بلوک ضربه ای، میله کششی و ابزارهای برش می باشند.

نکته مهم این است که آماده سازی کف زیرین به ابزار اندازه گیری و تست نیاز دارد نه فقط ابزار نصب.

یک پتک لاستیکی می تواند به نصب تخته SPC کمک کند.

نمی تواند به شما بگوید که بتن زیر آن خیلی مرطوب است یا خیر.

---

آماده سازی گام به گام SPC زیر کف

مرحله 01 - کل منطقه نصب را بررسی کنید

قبل از انجام هر کار آماده سازی در کل اتاق قدم بزنید.

بررسی کنید:

• نوع طبقه زیرین موجود

• آسیب قابل مشاهده

• مناطق ناهموار

• ترک ها و درزها

• مشکلات مربوط به رطوبت

• تخته های شل

• کفپوش موجود

• مناطق اطراف درها، کابینت ها و سایر عناصر ثابت

فقط به این دلیل که یک بخش از اتاق قابل قبول به نظر می رسد، نصب را شروع نکنید.

کل منطقه نصب باید در نظر گرفته شود.

---

مرحله 02 - شرایط شغلی را تأیید کنید

اطمینان حاصل کنید که ساختمان محصور است و شرایط محیطی مورد نیاز را می توان حفظ کرد.

تمام کارهای مرطوب مربوطه باید قبل از تحویل یا نصب کفپوش تمام و خشک شوند.

برای نصب SPC با دمای کنترل شده، به جای اتکا به گرمایش یا سرمایش موقت، محیط را مطابق با الزامات سازنده حفظ کنید.

همچنین در نظر بگیرید که آیا اتاق در معرض نور مستقیم خورشید، گرمایش تابشی یا سایر شرایطی است که به دستورالعمل‌های نصب خاصی نیاز دارد یا خیر.

---

مرحله 03 - نوع طبقه زیرین را شناسایی کنید

روش آماده سازی به شدت به آنچه در زیر است بستگی دارد.

بتن

بررسی کنید:

• شرایط درمان

• مسطح بودن

• ترک ها و فرورفتگی ها

• رطوبت

• قلیاییت / pH

• تمیزی سطح

• استحکام و شرایط ساختاری

عیوب بتن باید قبل از نصب با مواد وصله یا تسطیح مناسب ترمیم شوند.

چوب

بررسی کنید:

• پایداری ساختاری

• محتوای رطوبت

• تخته های شل

• جیرجیر می کند

• مفاصل

• صافی سطح

بخش های شل یا پر سر و صدا باید قبل از نصب SPC تعمیر شوند.

کفپوش سخت موجود

تعیین کنید که آیا کف موجود واقعاً برای باقی ماندن مناسب است یا خیر.

به طور کلی باید ایمن، تمیز، خشک، مسطح و از نظر ساختاری سالم باشد. برخی از پوشش های سخت موجود می توانند باقی بمانند، در حالی که فرش، مواد نرم و کف شناور ممکن است نیاز به برداشتن داشته باشند.

---

مرحله 04 - مسطح بودن را اندازه گیری کنید

اکنون به جای قضاوت با چشم، بستر را بررسی کنید.

برای مکان یابی نواحی بالا و پایین از یک خط مستقیم یا سایر تجهیزات اندازه گیری مناسب استفاده کنید.

در مواردی که تغییرات اندازه گیری شده از تحمل مجاز محصول بیشتر است، قبل از نصب، بستر را اصلاح کنید.

سعی نکنید با تکیه بر یک لایه زیرین ضخیم‌تر مشکل اصلی زیرزمینی را حل کنید، مگر اینکه آن لایه زیرین خاص برای محصول SPC تأیید شده باشد.

---

مرحله 05 - تست رطوبت

برای بتن آزمایشات رطوبت و pH مورد نیاز را انجام دهید.

برای چوب، از رطوبت سنج چوب مناسب استفاده کنید.

به عنوان مثال، مرجع RFCI حداکثر رطوبت زیر کف چوب را 12% تعیین می کند و رطوبت و pH خاصی را برای بتن تعیین می کند.

این ارقام نباید کورکورانه در هر محصول SPC کپی شود. سازندگان مختلف و سیستم های نصب می توانند محدودیت های متفاوتی را تعیین کنند.

اگر زیرلایه در آزمایش مورد نیاز رد شد، قبل از نصب کف، مشکل رطوبت را حل کنید.

---

مرحله 06 - کف زیرین را تعمیر کنید

مشکلات شناسایی شده در بازرسی را اصلاح کنید.

آماده سازی معمولی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• ایمن سازی بخش های چوبی شل

• از بین بردن نقاط بالا

• پر کردن مناطق کم

• پر کردن ترک ها یا شیارها در صورت لزوم

• پر کردن خطوط دوغاب کاشی در صورت لزوم

• تعمیر بخش های آسیب دیده

• برداشتن کفپوش های نامناسب موجود

• استفاده از یک ترکیب تسطیح یا وصله مناسب

هدف ایجاد یک سطح نصب سالم، صاف و تمیز است ، نه صرفاً بهتر جلوه دادن کف.

---

مرحله 07 - کاملاً تمیز کنید

پس از تعمیر و تسطیح، گرد و غبار، زباله و سایر آلودگی ها را حذف کنید.

کل محل نصب را جاروبرقی یا جارو کنید.

به ذرات کوچکی که می توانند در زیر کفپوش سفت باقی بمانند و نقاط فشار موضعی ایجاد کنند، توجه ویژه ای داشته باشید.

قبل از اینکه تخته های SPC وارد مراحل نصب نهایی شوند، سطح باید تمیز و آماده باشد.

---

مرحله 08 - بررسی نهایی را انجام دهید

قبل از باز کردن کارتن ها و شروع نصب، یک بازرسی نهایی را انجام دهید.

بپرسید:

آیا محل کار آماده است؟

آیا کف زیرین از نظر ساختاری سالم است؟

آیا به اندازه کافی صاف است؟

آیا به اندازه کافی خشک است؟

آیا تمیز است؟

آیا تمام تعمیرات لازم انجام شده است؟

آیا روش نصب برای این بستر مناسب است؟

اگر پاسخ هر یک از این سوالات منفی است، ابتدا دست از کار بکشید و مشکل را حل کنید.

این مرحله همچنین مرحله ای است که نصب کننده باید اطلاعات مربوط به نصب را در صورت نیاز مستند کند. برای مثال، راهنمای RFCI، ثبت تاریخ نصب، SKU محصول و شماره قطعه، محتوای رطوبت زیر کف، رطوبت نسبی و دمای محل را برای اهداف گارانتی توصیه می‌کند.

---

قانون حرفه ای: اجازه ندهید SPC مشکل زیربنایی را پنهان کند

یکی از مزایای کفپوش SPC این است که نصب می تواند نسبتاً ساده باشد.

اما این بدان معنا نیست که می توان از آماده سازی صرف نظر کرد.

یک سیستم کلیک می تواند دو تخته را خیلی سریع به هم قفل کند. نمی تواند یک دال بتنی ناهموار را تعمیر کند.

یک هسته ضد آب می تواند در برابر قرار گرفتن در معرض آب مقاومت کند. نمی تواند رطوبت بیش از حد ناشی از یک بستر نادرست را تصحیح کند.

و یک تخته سفت و سخت می تواند یک سطح نهایی بادوام ایجاد کند. نمی تواند یک کف زیرین ناپایدار را از نظر ساختاری صدا کند.

به همین دلیل است که نصابان باتجربه زمانی را صرف بخشی از پروژه می کنند که ممکن است مشتری هرگز آن را نبیند.

نصب خوب SPC از زیر زمین شروع می شود.

هنگامی که کف زیرین به درستی بازرسی، آزمایش، تعمیر و تمیز شدن انجام شود، نصب کفپوش واقعی بسیار قابل پیش بینی تر می شود و کف تمام شده شانس بسیار بیشتری برای اجرای مطابق مورد نظر دارد.

یک قانون ساده که باید به خاطر بسپارید:
قبل از نصب SPC، فقط نپرسید 'آیا می توانم کف را اینجا نصب کنم؟'

——بپرسید 'آیا کف زیرین برای این طبقه آماده است؟'